I · 1185 / 1771
Risâle-i Terbiyenâme
Asıl eseri; diğer üç risâleyi buna zeyl olarak yazmıştır. Erzurum'da, henüz İstanbul'a gelmeden kaleme almıştır. Tasavvufu kabul edip müntesiplerine şeyh ziyaretinin âdâbından başlayarak yolun erkânını anlatır; tarikatı seven ve inkâr edenlerin hallerini, yola sırf keşf ve keramet için girenlerin uğradığı belâları misallerle beyan eder. Son bölümde mürşid aramak için Şam'a yaptığı yolculuğu ve dönüşünü hikâye eder.
Terbiyenâme, hzl. Aytekin Yıldız, Büyüyenay Yayınları, 2014
II · 1192 / 1778
Risâle-i Mergûbe
Tövbe bahsiyle birlikte nefis makamlarını anlatır.
Tevbe Risâlesi: Risâle-i Mergube, Büyüyenay Yayınları, 2015
III · 1185 / 1771
Risâle-i Ma'rifetü'n-Nefs
Nefis makamlarının en ayrıntılı işlendiği metin. Terbiyenâme ile aynı yıl, 1185/1771'de yazılmıştır.
Nefs Bilgisi, hzl. Aytekin Yıldız, Büyüyenay Yayınları, 2014
IV · 1194 / 1780
Risâle-i Mahbûb
Nefis makamlarını şehirlere benzeterek anlatır.
Nefsin Şehirleri, hzl. Yusuf Turan Günaydın, Büyüyenay Yayınları, 2013
V
Hakîkatü'l-Yakîn tercümesi — aidiyeti reddedilmiştir
Hüseyin Vassaf bu tercümeyi de âsârından sayar ve dört risâleyle birlikte hepsini Risâle-i Hamse başlığı altında toplar; ondan naklen Yusuf Turan Günaydın da öyle kaydeder. Ancak tercümenin incelenen nüshalarının hiçbirinde metnin başında veya içinde Sâdık Efendi'nin adı geçmez; buna karşılık birçoğunda La'lîzâde Abdülbâkî b. İbrâhim Efendi'nin (ö. 1746) adı yazılıdır ve tercüme, La'lîzâde'nin Süleymaniye Ktp. Pertev Paşa 636'daki on üç risâlelik külliyâtında da yer alır. Eser bu sebeple La'lîzâde'ye aittir; Sâdık Efendi'ye nispeti hatalıdır.
VI
Nutk-ı şerîfler (Külliyât-ı Şeyh Sâdık)
Manzum eserleri müstakil bir divan hâlinde tertip edilmemiş, dört ayrı yazma mecmuada derlenmiştir. İçlerinden Şemsiyye kasidesi son beytine düşürülen tarihle 1201/1786-87'de tamamlandığını kendisi bildirir.
Şeyh Sâdık Efendi Nutk-ı Şerîfleri, İnsan ve İrfan Vakfı Tarih Kulübü, 2017